0.12 O sistema natural na cidade rexión

Espazos naturais na Coruña.

O nivel de desenvolvemento urbanístico da Coruña, o seu tamaño e densidade demandan unha urxente mellora na definición dos seus espazos naturais máis próximos. O Plan Xeral vixente "reserva" unha serie de espazos fóra da cidade, xa sexa de natureza agrícola, forestal ou natural que son entendidos como pezas no conxunto municipal.

Convén conseguir unha mellor integración entre os espazos naturais e os urbanos e deberíase pasar dunha situación tradicional "do resto verde" a un espazo natural e verde, con estrutura ben formalizada para que teña significación no conxunto e adquira un rol forte na complexidade urbana. A definición destes espazos conséguese do estudo da topografía territorial, e tamén da atenta observación da carta de solos agrícolas e dos prados, dos fluxos das augas, así como dalgunhas referencias ou vestixios antigos e/ou arqueolóxicos de valor como o Castro de Elviña.

Polo tanto estes espazos non só deberán ser "solos para non transformar" senón que teñen que constituír unha rede ecolóxica e natural que poida actuar como un sistema.

Aténdese a tres compoñentes:

• Primario, cos corredores naturalísticos como forma de maximizar o efecto de rexeneración ecolóxica e de soster a biodiversidade.
• Secundario, establecendo a "rede de espazos verdes urbanos" que cruza os sectores e involucra as grandes áreas de transformación.
• Terciario, elementos internos aos tecidos urbanos que poden proporcionar espazos menores e colectivos.

Para o desenvolvemento destes compoñentes vaise atender a diversas estratexias. Entre elas destacan:

1. Buscar a súa continuidade do verde natural e do espazo non construído.
2. Pór en valor a singular estrutura da fachada da auga. Hai que reentender o distinto peso das fachadas á praia e ao porto ao longo da historia recente.