Ruído

Poucas formas de contaminación lle causan tantos trastornos físicos e psíquicos á poboación, e a pesar diso, o ruído, segue sendo un dos grandes descoñecidos.

Se facemos un pouco de historia, observamos que aínda que o ruído como problema non é recente, a adopción de medidas de carácter lexislativo, tanto no ámbito estatal como europeo, é relativamente próxima no tempo:
• En 1972, a ONU xa definiu o ruído como “fenómenos acústicos produtores de sensacións auditivas consideradas como molestas e desagradables”.

• En 1987, o Consello das Comunidades Europeas indicaba que “a loita contra as molestias acústicas é un dos sectores prioritarios que deben centrar a actividade comunitaria”.

• En 1987, o IV Programa Comunitario en materia de medio ambiente xa dicía que “o ruído segue sendo un problema medioambiental que lle afecta practicamente a toda a cidadanía”.

• En 1992, o V Programa Comunitario en materia de medio ambiente determinaba que “a calidade do medio ambiente urbano e a contribución de medidas correctoras e perfeccionadoras vai ser incumbencia das autoridades competentes, principalmente autoridades locais".

• En 1998, na Segunda Avaliación do Medio Ambiente Europeo alértabase de que “a poboación urbana non para de medrar e as cidades europeas mostran aínda signos de tensión medioambiental: mala calidade do aire, exceso de ruído, atascos de tráfico, perda de zonas verdes e degradación de edificios históricos e monumentos."

• O VI Programa Comunitario, en materia de medio ambiente, impuxo, como estratexia para a redución do ruído que lle afecta á calidade de vida de polo menos un 25 % da poboación da Unión, a adopción e aplicación da Directiva Comunitaria de Avaliación e Xestión do ruído Ambiental.

En todos estes documentos considérase a Administración Local a máis axeitada para abordar un problema que rara vez se transmite máis alá dos límites fronteirizos dos termos municipais onde se produce, con excepción das infraestruturas de comunicación.